Orchestra Philharmonic Oslo - Sibelius

Główny dyrygent Filharmonii w Oslo i dyrektor muzyczny Orchestre de Paris, Klaus Mäkelä, prezentuje swój debiutancki album; komplet symfonii Sibeliusa oraz fragmenty niedokończonej ósmej symfonii i jego ostatni poemat symfoniczny "Tapiola". Orkiestra wykonuje muzykę Jeana Sibeliusa od ponad 100 lat, a sam kompozytor dyrygował trzema koncertami swojej muzyki w 1921 roku.
Dominic Fyfe, Decca Classics Label Director, mówi:
"Klaus jest dopiero trzecim dyrygentem, który w 93-letniej historii naszej firmy podpisał wyłączny kontrakt z Decca Classics, po Georgu Soltim w 1948 roku i Riccardo Chailly'm w roku 1978. Jest urodzonym dyrygentem: pewnym siebie, charyzmatycznym, ale także doskonałym muzykiem. Ma autorytet bez arogancji, wielką znajomość muzyki i wrażliwość na psychologię gry, cechy te przyniosły Mu szacunek orkiestr na całym świecie. "
Przygotowanie cyklu symfonii Sibeliusa miało artystycznie zaakcentować inauguracyjny sezon Klausa Mäkeli jako głównego dyrygenta Oslo Philharmonic Orchestra ale na skutek zmian planów pracy, podyktowanych przez ograniczenia wywołane pandemią Covid projekt koncertowy przekształcił się we wciągający projekt nagraniowy. Tak oto, w warunkach zakłócenia sezonu orkiestrowego, dyrygent i orkiestra poświęcili większość wiosny 2021 roku na granie wyłącznie muzyki Sibeliusa.
Dyrygent mówi:
"Graliśmy, graliśmy, graliśmy, a potem nagrywaliśmy. Muzyka Sibeliusa, podobnie jak każdego kompozytora, jest językiem, którego trzeba się nauczyć, a okoliczności, w jakich nagrywaliśmy, faktycznie grały na naszą korzyść".
Filharmonicy w Oslo wykonują muzykę Jeana Sibeliusa od ponad 100 lat, a sam kompozytor dyrygował trzema koncertami swojej muzyki w 1921 roku. Mäkelä nawiązuje więc do bogatej tradycji interpretacji dzieł symfonicznych Sibeliusa w tym zespole. Odwołuje się do "ciemności i siły" w grze smyczkowej zespołu, nawiązując niejako do rosyjskiej tradycji, wpojonej orkiestrze przez byłego głównego dyrygenta, Marissa Jansonsa. Sibelius nie tylko przeprojektował niejako strukturę partytury orkiestrowej na przełomie XIX i XX wieku, był także pierwszym kompozytorem, który nadał regionowi nordyckiemu własny język muzyczny, odmienny od dominującej wówczas niemieckiej stylistyki symfonicznej.
Klaus Mäkelä oprócz pracy jako główny dyrygent Filharmonii w Oslo, jest także dyrektorem muzycznym Orchestre de Paris i dyrektorem artystycznym Festiwalu Muzycznego w Turku. Jako dyrygent gościnny Mäkelä występuje w tym sezonie z takimi orkiestrami, jak: Chicago Symphony, Cleveland Orchestra, Concertgebouworkest, London Philharmonic, Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks i Münchner Philharmoniker. Po wydaniu albumu, w maju i w czerwcu odbędzie się pierwsza europejska trasa Oslo Philharmonic z Klausem Mäkelą. Oprócz rezydencji, dedykowanych cyklowi symfonii Sibeliusa w wiedeńskim Konzerthaus i Hamburg Elbphilharmonie, muzycy zagrają Mahlera w Filharmonii Paryskiej, a na scenie londyńskiego Barbican dołączą do norweskiej sopranistki i koleżanki w Decca Classics, Lise Davidsen.

Lista utworów:
Jean Sibelius:
Symphony No 1 in E minor, Op. 39
I. Andante, ma non troppo – Allegro energico
II. Andante (ma non troppo lento)
III. Scherzo: Allegro
IV. Finale: Quasi una fantasia (Andante – Allegro molto)
Symphony No 2 in D major, Op. 43
I. Allegretto
II. Tempo andante, ma rubato
III. Vivaccissimo
IV. Finale: Allegro Moderato
Symphony No 3 in C major, Op. 52
I. Allegro Moderato
II. Andantino con moto, quasi allegretto
III. Moderato – Allegro (ma non tanto)
Symphony No 4 in A minor, Op. 63
I. Tempo molto moderato, quasi adagio
II. Allegro molto vivace
III. Il tempo largo
IV. Allegro
Symphony No 5 in E-flat major, Op. 82
I. Tempo molto moderato – Allegro moderato - Presto
II. Andante mosso, quasi allegretto
III. Allegro molto – Un pochettino largamente
Symphony No 6 in D minor, Op. 104
I. Allegro molto moderato
II. Allegretto moderato
III. Poco vivace
IV. Allegro molto
Symphony No 7 in C major, Op. 105
I. Adagio -
II. Vivaccissimo – Adagio –
III. Allegro molto moderato –
IV. Vivace – Presto – Adagio
Tapiola, Op. 112
3 Late Fragments
I. HUL 1325
II. HUL 1326/9
III. HUL 1327/2 (Allegro moderato)